Wewnętrzna historia „Moby Doc” – Termin

Wewnętrzna historia „Moby Doc” – Termin

28 maja, 2021 Wyłącz przez admin


Moby to postać niekonwencjonalna.

Jest punkrockowcem, człowiekiem, który kiedyś, krótko frontował legendarny zespół Flipper, ale stał się nazwiskiem domowym ze swoją muzyką elektroniczną. Jest człowiekiem, który wydał dwa wspomnienia, ale nadal podziwia samotnych artystów. Przyjaźni się z Davidem Lynchem i był blisko Davida Bowiego.

Nawiązuje do Wernera Herzoga i Thomasa Pynchona. Widział wiele filmów dokumentalnych o muzyce.

Teraz stworzył swoje, Moby Doc, film, który jest opowiedziany w niekonwencjonalny sposób. Nie ma gadających głów, innych niż Lynch, a czasami sam Moby rozmawia przez telefon lub do swojego terapeuty.

Moby wie, że istnieje wiele złych filmów dokumentalnych muzyki tam, szczególnie teraz z glut PR promo-pakiety przebrane za filmy, które latają wokół na streaming usług.

Greenwich Entertainment nabywa prawa do dystrybucji w Ameryce Północnej do „Not Going Quietly”; Wyda Ady Barkan Doc w sierpniu

Jak mówi News poniżej, on i reżyser Rob Bralver, wyrzucili pierwsze cięcie filmu, które rozpoczęło się sześć lat temu, za zbyt tradycyjne.

Moby Doc jest wydany przez Greenwich Entertainment teatralnie i na platformach cyfrowych w dniu 28 maja.

News: Jak to jest mieć Moby Doc zrobić i prawie tam?

MOBY: Jeśli jestem szczery, a każdy, kto kiedykolwiek nakręcił film, będzie się śmiał z tego, co mam zamiar powiedzieć, to znaczy, nigdy nie wiedziałem, że będzie tak trudno zrobić film. Co jest trochę jak na końcu Fitzcarraldo, gdyby charakter Werner Hertzog powiedział, kto wiedział, że ciągnięcie łodzi nad górą byłoby tak trudne. Tak, czuję się naprawdę, jak abashed, i rodzaju głupie, przyznając, że nie wiedziałem, że co film był tak logistycznie, a czasami biurokratycznie trudne, jak to było. Ale powiedziawszy to, myślę, że to nakrętki i śruby po stronie, o ile mam pozory obiektywizmu wokół niego, myślę, że to naprawdę, uczciwy, ciekawy, idiosynkratyczny film, i na ryzyko bycia nieskromnym, jestem z tego naprawdę bardzo dumny.

News: Mówisz o praktycznych wyzwaniach, a nie o emocjonalnych wyzwaniach związanych z tworzeniem filmu o sobie?

MOBY: Powiedziałbym, pod każdym względem. Było oryginalne cięcie, które zostało zrobione kilka lat temu, to było bardzo proste, a sposób, w jaki ta obecna iteracja się pojawiła, to redaktor, Rob, który pracował nad cięciem, po tym, jak odrzuciłem cięcie, przyszedł do mnie i powiedział: „Wiem, że cięcie było dość anodyne, ale myślę, że jest tu naprawdę coś potencjalnie interesującego. Co zrobić, jeśli coś w rodzaju, wziąć to, co zostało zrobione i dodać o wiele więcej do niego, i podejść do niego w bardzo niekonwencjonalny sposób.” Myślałem, że to miało duży sens.

News: To ciekawe, mówisz, że było dość anodyne cięcia tego, jak miałem zamiar zapytać, co się zejść nieco niekonwencjonalne trasy?

MOBY (MOBY): Oryginalny pomysł, który sięga 5 lub 6 lat, polegał na dokumentach tworzenia akustycznego albumu, którego nigdy nie skończyłem. Myślę, że może powoli z czasem przekształciłem się w ten album, który wypuszczam pod koniec maja, który jest albumem orkiestrowym.

https://www.youtube.com/ZOBACZ?v=74ob6IuShpQ

Oryginalna iteracja, to nie było złe, per se, ale kiedyś sędzia doc na Tribeca Film Festival, Byłem sędzią dokumentalnym w International Documentary Association, więc widziałem prawdopodobnie więcej filmów dokumentalnych o muzyce, niż prawie każda osoba na świecie, w wyniku czego reżyser, Rob i ja, daliśmy sobie dwa szerokie cele bazowe, które polegały na próbie nawiązania czegoś, co było uczciwe, a także próba narobienia czegoś, co było idiosynkratyczne i w przeciwieństwie do jakiegokolwiek filmu dokumentalnego, jaki kiedykolwiek widziałem. Jak wiemy, wiele filmów dokumentalnych o muzyce może być bardzo interesujących, ale strukturalnie, robią to, a ja staram się być bardzo dyplomatyczny i uprzejmy, mają tendencję do tego samego podstawowego struktury chronologicznej.

TERMIN: D.A. Pennebaker’s Nie patrz wstecz, niby zrujnował to dla wszystkich, prawda?

MOBY (MOBY): Tak. To znaczy, jest kilka klasyków. Schronisko Gimme, jak również, które niedawno ponownie oglądałem i podoba mi się geniusz pozwalając materiał mówić za siebie, a nie redakcji, więc kudos do nich, mam na myśli, co prawie 50 lat temu, do uznania, że nie trzeba złomu lilii. Materiał był tak potężny i nie wiem, czy są świadomi tego, jak reprezentatywne było prawie jak poziom fantasy. Jak to był koniec hipisów i nie potrzebują voiceover powiedzieći to był koniec hippisów.

News: Istnieją w zasadzie dwa rodzaje filmów dokumentalnych: są filmy z ciekawą historią do opowiedzenia, a potem filmy promocyjne, w zasadzie EPK z wyższym budżetem.

MOBY (MOBY): Och, tak. Opisywałem ten film mojej byłej dziewczynie, kiedy nad nim pracowaliśmy, i w pełni wiem, że wydaje się to bezinteresownym ćwiczeniem w narcyzmie. Z radością akceptuję to na powierzchni, tak to wygląda. Myślę, że mam nadzieję, że ludzie będą w stanie ominąć ich zrozumiałe uprzedzenia, ich empirycznie wspierane uprzedzeń, a właściwie obejrzeć film, bo myślę, że sam film, nie jest bezinteresowny EPK lub narcyzm w ogóle.

News: Filmy dokumentalne o muzyce, które są najciekawsze, przynajmniej dla mnie, to te, w których coś pójdzie nie tak kopać! z Brian Jonestown Masakra lub doc Metallica Jakiegoś potwora. Czy wiedziałeś o tym, kiedy to robiłeś?

MOBY (MOBY): Trochę. Całkowicie zgadzam się z tobą, że są nieodpłatne filmy dokumentalne EPK, a następnie są wspaniałe filmy, takie jak Kopać, Gimme Shelter, jakiś potwór. W dziwny sposób, ten różni się od obu kategorii. Gdybym poszedł do filmu Kim, jeśli to nadal istniało, byłoby to w sekcji dokumentalnej muzyki, ale mam na myśli, że inspiracją nie był żaden dokumentalny muzyki. Inspiracja była bardziej jak, absurdalne czasami, surrealistyczne, nieliniowe, eksperymentalne filmowanie.

News: Czy to pomogło ci w procesie? Jak mówisz, zrobienie takiego doc może być nieco ćwiczeniem w narcyzmie.

MOBY (MOBY): Pomogło to, że nie ma producenta. Nie było nikogo w serwisie streamingowym ani w sieci, mówiąc, że musi być konwencjonalna w ten sposób. Uwielbiam dobre konwencjonalne filmowanie, uwielbiam estetyczną spójność i uwielbiam jasną narrację, ale i wiem, że to, co mam zamiar powiedzieć, jest tak oczywiste, ale jednocześnie nie dlatego, że nikt nie zdaje się tego rozumieć, cała struktura jest arbitralna. Kiedy dorastałem, jak poszedłem do SUNY Zakupu, i byłem filozofii głównych, ale miałem wielu przyjaciół w tym, co było wtedy ostatni pozostały eksperymentalny program filmowy w Stanach Zjednoczonych, w kategoriach, że można uzyskać stopień w Experimental Film, i w rezultacie spędziliśmy dużo czasu na omawianie strumieni i situationist , i mieli obsesję na punkcie Bunuela i Dali, a uznająca strukturę jest arbitralna. Dlaczego mielibyście dostosować kreatywność do tego, co jest z natury dowolną strukturą?

News: Widzę, dlaczego David Lynch jest w filmie.

MOBY (MOBY): Myślę, że jego największym filmem jest Imperium Śródlądowe. To jest tak fenomenalne, ponieważ zaczyna się od struktury, a następnie złamania struktury, tak bezbłędnie, to naprawdę fascynujące. Na pewno jest taki lynchian element struktury użytkowania, gdy służy to, co robisz, ale nie hamują lub kompromisu lub dostosować proces twórczy do tego, co jest, rodzaj sztywnej niepotrzebnie arbitralnej struktury.

Również dlatego, że koszt produkcji. Niektóre z nich zostały wyprodukowane naprawdę dobrze. Mamy piękny aparat Alexa fotografowania w 6k z wielkim operatorem drona i wielki DP, a następnie niektóre z nich został nakręcony na telefon, a niektóre z nich został nakręcony na 5D, niektóre klipy są zgrywanie z YouTube. Jeśli zdajesz sobie sprawę, że jest dziura w narracji, lub jest coś, co chcesz zrobić, bierzesz 5D i strzelasz na swoim podwórku, a to nic nie kosztuje, a to daje kreatywną licencję, w przeciwieństwie do bycia na planie ze 120 osobami.

News: Ile czasu spędziłeś szukając archiwum? Byłem w połowie spodziewając się, że będzie jakiś materiał z was w Watykańskich Komandosów, lub fronting Flipper.

MOBY (MOBY): Gdyby ten materiał istniał, to absolutnie zostałby użyty. Rob, reżyser, on ferreted się rzeczy, że nawet nie wiedziałem, że istnieje. Tak więc, jak naprawdę wszystkie archiwalne rzeczy, to tylko on szaleje na YouTube i znajduje rzeczy, o których nawet nie wiedziałem.

News: Jaki jest twój związek z Robem? W przeszłości nakręcił dla ciebie kilka teledysków, prawda?

MOBY (MOBY): Jedyny sposób, w jaki mogę to opisać, to jest po prostu naprawdę zabawne. Kiedy postanowiliśmy, oprócz Davida Lyncha, nie mieć gadających głów w filmie, ponieważ widziałem tak wiele filmów, gdzie to jest urządzenie, a czasami jest świetne, ale jeśli wszyscy to robią, dlaczego musimy to zrobić, to pytanie brzmiało: jeśli usuniesz najpowszechniejsze urządzenie narracyjne w filmie dokumentalnym, jak to zrobić? Mogłem porozmawiać z psem. Moglibyśmy użyć lalek. Moglibyśmy użyć kreskówek. Możemy zrobić wszystko, i to był związek mieliśmy. tam był, wiesz, żaden pomysł nie jest zbyt dziwne lub zbyt głupie, aby przynajmniej spróbować.

News: Byłeś gadającą głową w kilku sobie, prawda?

MOBY (MOBY): Och, tak. Znowu, czasami, jeśli jest to zorientowane na problem i jeśli próbujesz wyjaśnić coś bardzo zwięźle, to jest całkowicie w porządku. Niektórzy robią to niewiarygodnie dobrze, ale także, do tego stopnia, że wcześniej trzymasz się z dala od tworzenia jakiegoś fantazyjnego EPK, chodziło o to, aby nie robić tego biograficznego. To nie jest uwielbienie jednostki. To nie jest próba, aby ktoś wyglądał dobrze. A kiedy się z tego zrezygnujesz, masz dużo swobody i swobody.

News: Generalnie jestem dość cyniczny, gdy widzę doc muzyki, która ma gwiazdę jako producent exec. Ale wydaje się być w stanie być nieco krytyczny wobec siebie.

MOBY (MOBY): Może to stopień obiektywizmu kierowanego przez siebie, który może być wynikiem lat terapii. Może to być wynikiem bycia jedynym dzieckiem i ciągłej próby oceny czyjejś roli w szerszym kontekście. Może to być również, jako producent muzyczny od lat, mogę po prostu pracować wyłącznie ze sobą, więc prawie muszę rzucić przełącznik w moim mózgu, aby spróbować zdobyć obiektywizm wokół rzeczy, nad którymi pracuję. Może to prawie jak neurologiczny przełącznik, że mam, że inni ludzie mogą nie mieć. W razie wątpliwości rzuć się pod autobus.

Jeśli uważasz, że jesteś trochę zbyt miły dla siebie, jeśli uważasz, że robisz sobie zbyt dobry wygląd, po prostu zrobić sobie wyglądać jak śmieci. Jak jest jedna scena w filmie, gdzie mówię o przebudzeniu się pokryte w kupce, i nie wiem, czyj to kupa. To byłby przykład czasu, aby rzucić się pod autobus ponownie.

News: Wyobrażam sobie, że wiele osób nie włączyłoby tego sami. Podobnie, to chwile, które są dość surowe, takie jak brakuje pogrzebu matki i jest na binge.

MOBY (MOBY): To wynik tego, jak bardzo doceniam, gdy inni ludzie są gotowi opowiedzieć swoją historię w uczciwy sposób. Jak wcześniej napisałem pierwszy pamiętnik, wyszedłem i przeczytałem mnóstwo autobiografii i pamiętników, a ten, który naprawdę rozbrzmiewał ze mną, to czasopisma Johna Cheevera. To znaczy, że jest moim ulubionym amerykańskim autorem, no może poza moim wujkiem Hermanem, a jego czasopisma są boleśnie szczere, brutalnie, niezachwianie uczciwe i doceniam to, tak bardzo, a potem daje mi, widzowi lub czytelnikowi, możliwość prawie mniej wstydu wokół własnych wewnętrznych problemów. Jeśli jestem wdzięczny za gotowość innych ludzi do bycia uczciwym, to muszę przynajmniej dążyć do gotowości do uczciwości na własną rękę, a potem jest miła świadomość, że w przeważającej części, publiczny wstyd i inni ludzie, nie mogą cię skrzywdzić. Rozumiem, jak łatwo jest być uwięzionym przez to, ale być tak pochłoniętym przez komentarze i tak pochłonięty przez polubienia lub nie lubi, ale na szczęście jednym z największych luksusów jest nasza obsesja na punkcie opinii innych ludzi jest fakultatywny.

News: To ma sens, ale czy nie byłoby łatwiej po prostu być nieco reclusive i nie dzielić się niczym?

MOBY (MOBY): Absolutnie. To reclusively, pamiętam, lat temu, jak czytanie o, myślę, że to Thom Yorke, który wziął czas wolny i mieszkał w niejasnym miejscu i nie rozmawia z ludźmi, i pomyślałem sobie, co jest ze mną nie tak, że nie mogę tego zrobić? Uwielbiam ideę bycia jak Thomas Pynchon, bycia jak odludek, w którym uwalniasz rzeczy tylko co pięć lat, a kiedy to zrobisz, jest to wielkie wydarzenie i jak, nie mówisz o rzeczach pomiędzy. Mam tyle podziwu dla ludzi, którzy mogą to zrobić. Myślę, że po prostu zaakceptować, jestem swego rodzaju błazen loudmouth. Po prostu nigdy nie zorientowali się, jak być, że cool, reclusive charakter, jak podziwiam ludzi, którzy mogą to zrobić.

News: Innym aspektem jest to, że musi być o wiele łatwiej opowiedzieć tę historię teraz niż 15 lat temu, kiedy byłeś w środku chaosu?

MOBY (MOBY): Powiedziałbym, że tak. Na szczęście mam zdolność do życia, co myślę o jest dość proste życie. Jeśli dostanę ukrzyżowany w sądzie opinii publicznej, lub jeśli ten film nie powiedzie się, jeśli moje rekordy nie, na szczęście, mogę jeszcze zapłacić czynsz i nadal mogę koktajle codziennie. Aby być prawdziwym studentem grad-y, jest prawie jak element ilościowy i jakościowy. Jest ilościowy, który jest w stanie zrobić koktajle i jeść spaghetti na co dzień, czy ludzie lubią to, co robię, lub jeśli nie. Wtedy jakościowa jest bardziej emocjonalna strona, i zdaję sobie sprawę, i znalazłem to zarozumiałe, ale opowiadanie twojej historii, może, najlepszy scenariusz, być formą służby. Jednym z celów jest to, że bierzesz swoje doświadczenie, zwłaszcza jeśli jest to potencjalnie wyjątkowe lub uczciwe, i dzielisz się nim z ludźmi, mając nadzieję, że w jakiś sposób w tym process, jesteś może, istnieje potencjał, że będziesz usługi.

W ten sposób narażasz się na śmieszność, ale świadomość, którą miałem, jak sądzę, około 15 lat temu, była taka, że opinia obcych tylko cię zraniła tak bardzo, jak pozwolisz im cię skrzywdzić. Jadłem obiad z kilkoma przyjaciółmi przed pandemią i obaj byli tak zdenerwowani komentarzami, które otrzymywali w mediach społecznościowych, i ludźmi, którzy ich atakowali, i powiedziałem coś do nich, to było bardzo oczywiste, ale nigdy nie myśleli o. Byłem jak, dobrze, nie musisz czytać komentarzy. Patrzyli na mnie jak, czekaj, to jest opcja? Byłem jak, tak. Nie czytam komentarzy. Nie czytam recenzji. Nie patrzę na siebie w telewizji. Sam nie wyszukiwam w Google. Jak ja nic nie wiem o tym, jak istnieć jako osoba publiczna, i to jest wspaniałe.

News: Mówiąc o płytach, czy jesteś w stanie słuchać tych rekordów, biorąc pod uwagę historię?

MOBY (MOBY): Cóż, prawie kiedykolwiek nagrałem lub każdą muzykę, którą nagrałem, kiedy wracam i słucham, ponieważ jestem również inżynierem, jedną z pierwszych rzeczy, o których myślę, jest to, jak mogłem zrobić lepszą pracę. Tak więc, jeśli słucham piosenki, czasami mogę mieć emocjonalną reakcję na to, ale wiele razy, będę tylko myśleć, wokal powinien być skompresowany lub chciałbym użył innego przedwzmacniacz na ten temat, lub wysokie kapelusze powinny brzmieć lepiej. Tak, trudno mi się zrelaksować i cieszyć się słuchaniem mojej starej muzyki, kiedy mam taki jak hiper-krytyczny głos inżyniera w mojej głowie.

Ale jedną rzeczą, którą naprawdę uwielbiam robić, jest ponowne przeglądanie, czy to muzyka, czy muzyka innych ludzi, książki, filmy, programy telewizyjne, które są kapsułami czasu. Wiecie, zwłaszcza, jeśli wrócę i ponownie przejmę moją piosenkę i została napisana w Nowym Jorku pod koniec lat 90., świat był tak inny. Byłem taki inny. Wszystko było tak różne i można było prawie powiedzieć, że jest to poczucie doczesnego zwichnięcia, gdzie można żyć w teraźniejszości, ale także, dostęp do uczuć, które miałeś w przeszłości.

News: Zapis myślałem w szczególności było praw zwierząt, które, jak mówisz w filmie, przyszedł w trudnym czasie dla Ciebie.

Moby (Moby)

MOBY (MOBY): Byłoby to trudne nagranie, gdyby potem sytuacja się pogorszyła, lub gdyby to była moja ostatnia płyta, słuchałabym jej i po prostu byłam wypełniona samookaleczaniem, a ja bym się bił, ale fakt, że byłem w stanie kontynuować tworzenie płyt po tym, oznacza, że wracam i słucham jej teraz, i znowu , jeśli jestem szczery, myślę, że trochę mojej odpowiedzi jest rodzaj poklepać się po plecach, i powiedzieć dobrze zrobione. Zrobiłeś bezkompromisowy ponury, borderline unlistenable rekord, w czasie, gdy NSync i Backstreet Boys były ich rosnąco. Zawsze myślałem, że to część opisu pracy muzyka lub artysty, czy cokolwiek innego, jest robić rzeczy, które mogą nie mieć atrakcyjności handlowej, a nawet może zrazić publiczność. Kiedy dorastałem, to właśnie zrobili moi ulubieni pisarze. To, co moi ulubieni muzycy i moi ulubieni filmowcy, wszyscy eksperymentowali. Więc myślę, że jestem trochę zadowolony, że udało mi się to zrobić.

News: Pokrycie Mission To Birma nigdy nie jest uważany za mądry ruch kariery, jak sądzę. Czy uważasz, że niektóre z tego, a sposób, w jaki nakręciłeś film, ma do czynienia z dorastania z punk rocka?

MOBY (MOBY): Kiedy miałem 13-14 lat, kultura w Stanach Zjednoczonych była monolityczna. To były trzy sieciowe kanały telewizyjne. To było radio komercyjne. To były główne wytwórnie i to było to. Niektóre kultury był wielki. Był jeszcze Ojciec Chrzestny. Był jeszcze Led Zeppelin. Ale to było duże. Jak naprawdę nie było prawie żadnej realnej kultury alternatywnej, a potem, kiedy pojawił się punk rock, oczywiście, było to bardzo ekscytujące. Zwłaszcza będąc 13 lat i słysząc Clash po raz pierwszy i myślenia, wow, jest to o wiele bardziej istotne niż Genesis.

Brytyjska scena punkowa, muzycznie, była fenomenalna, sartorially, to było fenomenalne. Nadal, w przeważającej części, wszystkie podpisane do głównych wytwórni. To znaczy, Pistolety, jak wiecie były pod EMI, a następnie Virgin. Nie wydali go na Rough Trade. Starcie było z Sony. Nic przeciwko głównych etykiet, ale tak naprawdę nie ma tej samej jakości DIY.

Nagle wydarzyła się amerykańska scena punkowa, a potem na kasecie było Bad Brains. To było Minor Threat, lub Black Flag na SST, a kiedy poszedł na pokaz, show był promowany przez znajomego, i kupił T-shirt, który został wykonany przez znajomego, i kupiłeś kasetę, która została wykonana przez znajomego. Tak, DIY po prostu było to naturalne rozszerzenie z całą wolnością, która przyszła wraz z nim. A potem zaczęła się scena rave, a scena rave wtego samego rodzaju. Wiem, że DIY jest bardzo nadużywane akronim, ale diy etos, kiedy spędzasz wystarczająco dużo czasu z tym, to po prostu ma sens. Wydaje się o wiele lepiej niż … zwłaszcza, gdy słyszysz opowieści grozy ludzi złapanych w systemie studio, lub utknięcie z głównym kontraktem wytwórni. Wydawało się, że kiedy robiłeś punk rocka 7-calowego, w 1982 roku, byłeś w jakiś sposób połączony z Marceliem Duchampem., jak golenie gwiazdy w głowie, w 1923 roku.

News: Wygląda na to, że zatoczył koło z tym filmem?

MOBY (MOBY): Mój przyjaciel, który jest reżyserem i pisarzem, był bardzo sfrustrowany przez jakiś czas, że nie może nic zrobić, i znowu, jest to rodzaj produktu świata punk rocka, że zarówno ty i ja wiemy bardzo dobrze. Mam wrażenie, że jeśli nie możesz znaleźć kogoś, kto zapłaci ci za coś, po prostu zrób to sam.

Najgorszy scenariusz zgadnij co, nikt go nie widzi, ale przynajmniej podobało ci się, w przeciwieństwie do czekania, ponieważ, jak wiemy, jak, nawet w złotym wieku treści, uzyskanie rzeczy jest trudne. Uzyskanie rzeczy, które mają uczciwość, w którą wierzysz, która jest zgodna z pierwotną ideą, jest bardzo, bardzo trudne. Dlatego myślę, idź wziąć aparat i zrobić coś na swoim podwórku. Po prostu zrób coś na własną rękę, bo to jest zabawne, i zwiększyć szanse będziesz skończyć z czymś dobrym.

News: Zadajesz pytanie na tym końcu tego filmu, pytając, czy to pomogło? Cóż, prawda?

MOBY (MOBY): Jeśli chodzi o sam film, to wydaje mi się, być może, znowu, trochę zbyt solistyczne, aby powiedzieć, że film o mnie, by mi pomóc. Ale jednocześnie, myślę, że jeśli film dokumentuje dziwne życie i wszystkie te różne procesy, to tak, to absolutnie pomogło, bo kto wie, może fortepian wypadnie z nieba i zmiażdży mnie w ciągu pięciu minut. Ale teraz czuję lekkość i oprócz zmian klimatycznych i oporności na antybiotyki, pandemii i ataków na demokrację, czuję ogólną lekkość, że nigdy nie czułem. A część jest napędzana, nazwijmy to akceptacją, która jest wynikiem empiryzmu. Jeśli popełnisz wystarczająco dużo błędów, w końcu nauczysz się, najlepiej, jak uniknąć popełniania tych błędów, i skończysz w miejscu, gdzie możesz ponownie zaakceptować, gdzie jesteś, bo walczyć z pewnymi rzeczami, jest tak, jak głupi do punktu złego absurdu.

News: Myślę, że to lepsze niż kończąc jako odcinek Za muzyką.

MOBY (MOBY): Chyba, że mówisz o tym, Leif Garrett, gdzie spotkał swojego przyjaciela, że włożył na wózku inwalidzkim. Lub epizody Łóżeczka, gdzie Mariah Carey nosi wysokie obcasy na bieżni i ma pięć zmian kostiumów w ciągu jednego dziesięciominutowego odcinka. Nie mogę z tym konkurować.